
Over mij
Over mij
Mijn naam is Annemyke Kingma.
Mijn werk draait om aanraking, aanwezigheid en het luisteren naar wat er in een lichaam, mens of dier, werkelijk speelt.
Ruim twintig jaar geleden begon mijn professionele pad in het werken met dieren. Na mijn studie Bewegingswetenschappen volgde ik de opleiding osteopathie voor dieren bij het ICREO. Van daaruit ben ik begonnen met het behandelen van dieren, iets wat ik nog altijd met ontzettend veel plezier doe.
In die tijd voelde het voor mij heel duidelijk: ik werk met dieren. Werken met mensen zag ik eigenlijk helemaal niet zitten. Dat voelde destijds als een absolute no-go. Dieren voelden voor mij veilig, puur en direct in hun communicatie, en daar kon ik me volledig aan wijden.
Rond 2019 begon daar langzaam verandering in te komen. Ik voelde steeds sterker de roep om mijn werk ook met mensen te gaan delen. Vanuit die beweging ben ik me gaan verdiepen in verschillende vormen van lichaamswerk en energetisch werk. Ik volgde onder andere cursussen in energetisch werk, holistic pulsing en diverse massagevormen. Later kwam daar ook de Lomi Lomi massage bij, zowel de basisopleiding als de advanced trainingen.
Al deze ervaringen hebben mijn werk verrijkt en verdiept. Ze geven mij verschillende ingangen om te werken, afhankelijk van de vraag waar iemand mee komt. Soms is de ingang meer fysiek, soms energetisch, soms via diepe ontspanning of via het opnieuw in beweging brengen van het lichaam.
Wat in al mijn werk centraal staat, is aanraking als een manier van luisteren.
Met mijn handen stem ik me af op wat er in een lichaam leeft. Op spanning en ontspanning, op energie die wil stromen, op plekken waar iets vastzit of juist weer in beweging wil komen. Het lichaam vertelt daarin vaak zijn eigen verhaal.
Dieren hebben niet alleen in mijn werk, maar ook in mijn persoonlijke leven altijd een grote rol gespeeld. Vooral de paarden en de honden lopen al mijn hele leven als leermeesters met mij mee.
Met paarden begon mijn pad ooit in de sport. Ik reed veel dressuur, spring, en eventingwedstrijden en hield me veel bezig met het opleiden van jonge paarden. In die jaren heb ik met veel verschillende paarden mogen werken en rijden.
Gaandeweg veranderde ook daarin mijn relatie met paarden. Waar het eerst vooral om sport en training ging, is het steeds meer verschoven naar samenleven, aanwezigheid en wederkerigheid.
Vandaag de dag leef ik samen met mijn paardenkudde hier op het erf bij Het Lage Woud. De paarden zijn inmiddels op leeftijd en maken op hun eigen manier volwaardig deel uit van het leven en het werk hier op de plek. Met hun wijsheid, hun gevoeligheid en hun aanwezigheid dragen zij bij aan het veld dat hier ontstaat.
Ook de honden lopen al jarenlang naast mij. Ze geven mij gezelschap, maar spelen op hun eigen manier ook een belangrijke rol in mijn ontwikkeling. Voor alles wat zij mij spiegelen en leren ben ik ze diep dankbaar.
Het Lage Woud is voor mij meer dan alleen een plek om te wonen of te werken. Het is een stuk aarde dat ik met zorg en aandacht vorm probeer te geven, een plek waar mijn werk, mijn energie en datgene wat ik te brengen heb kan landen.
De natuur vormt daarin een belangrijke bedding. De ritmes van de seizoenen, de elementen en de energie van het land zijn voor mij een voortdurende inspiratiebron. Vanuit die diepe verbondenheid voel ik me verwant met het woord aardehoeder, zorg dragen voor wat leeft, voor mensen, dieren en het land zelf.
Wat als een rode draad door mijn leven loopt, is de beweging van niet helemaal hier willen zijn naar steeds dieper landen in het aardse bestaan. Lange tijd voelde het voor mij veiliger om een beetje op afstand te blijven van het leven op aarde; om ergens anders te zijn, of er niet helemaal in te hoeven.
Mijn pad heeft me juist steeds weer teruggebracht naar het lichaam, naar de aarde en naar het volledig aanwezig zijn in het mens-zijn.
Het leren belichamen van mijn eigen plek hier op aarde is misschien wel één van mijn grootste leerwegen. En tegelijkertijd is het precies datgene wat ik ook in mijn werk graag wil doorgeven: mensen uitnodigen om weer helemaal te landen in hun lichaam, in hun leven en in hun eigen plek op deze aarde.
Om volledig mens te mogen zijn, naast alles wat we misschien óók zijn.
Vaak begint dat simpelweg met weer voelen.
Met weer aanwezig zijn in het lichaam.
En met het toelaten van de beweging die van binnenuit wil ontstaan.
Daar, in dat moment van thuiskomen in jezelf en op aarde, begint vaak de echte verandering.